Ik ben Diana, 48 jaar. Op 31 jarige leeftijd werd bij mij een caverneus hemangioom (vaatafwijking in de hersenen) ontdekt. Sindsdien leef ik met nah.

Leven met nah is vallen en opstaan. Gelukkig kan ik dat zien als een uitdaging en niet als een
probleem. Het is wel een lange weg geweest, maar ik heb ook wel wat bereikt. Ondanks mijn nah ben ik
volledig zelfredzaam. Op de grote huishoudelijke klussen na doe ik alles zelf. Ik heb er hard voor
gevochten om zover te komen en ben daar dan ook trots op. Het klinkt misschien raar maar mijn nah heeft ook een positieve invloed op mijn leven. Ik zou nietmeer terug willen naar mijn vroegere leven, hoewel ik ook die ervaring van een 'gewoon' leven niet had willen missen. Ik prijs me gelukkig met mijn lieve familie en vrienden. Ik geniet van het leven omdat ik besef dat het ook afgelopen had kunnen zijn.

Waarom ik Diana heb gevraagd om mee te werken aan mijn boek

Diana bedacht de titel van het boek.

Diana is een goed voorbeeld van een heel krachtige, positief ingestelde vrouw. Ik bewonder haar
moed en kracht, het doorzettingsvermogen en haar tomeloze inzet om iets moois van het leven te
maken ondanks dat ze steeds weer tegenslagen te verwerken kreeg.

Dit verhaal moest gewoon een plekje krijgen in mijn boek omdat het zo’n inspirerend verhaal is.